Stage Luxemburg een traditie!
Volgens de traditie zijn we weer naar de jaarlijks terugkerende stage in Luxemburg geweest. Inmiddels ben ik de tel kwijtgeraakt voor de hoeveelste keer ik daar ben geweest. In de jaren 80 en 90 gaf Sensei Kase daar stages en later ook Sensei Steve Cattle. Beide heren leven helaas niet meer. Maar er is een geweldige opvolger en inmiddels weten we wel dat dit Sensei Pascal Lecourt is. Ook hij weet de Luxemburgse traditie met veel elan en kwaliteit voor te zetten.
Dit jaar was de stage in een andere sporthal. Met Lotte Woittiez, Marijke Laarakker (die we eerste hebben opgehaald in Leuven), Mervyn Lewis en Vincent Boukema kwamen we aan bij de nieuwe locatie. Zoals gebruikelijk komen wij altijd vroeg aan. Er was daar nog niemand te zien. We spraken de beheerder aan. Hij wist ons te vertellen dat er geen karate-stage was, en verwees ons naar een groter sportcomplex verder op. Op de parkeerplaats daar kwamen we de mannen en vrouwen (17 in totaal!) van Karatedo de Meierij tegen. Ook zij waren hierheen verwezen. De beheerder van dit sportcomplex wist ons te vertellen dat hier geen karatestage was. De organisator van de stage konden we niet telefonisch bereiken. Ondanks de twijfel alom gingen we toch maar weer naar de eerste sporthal en weldra stonden daar meer auto’s met karateka. De beheerder had zich vergist, hij had niet goed in de agenda gekeken.
Sensei Pascal Lecourt wijdde zijn eerste training aan openhand technieken. Deze training was voor ons een welkome aanvulling op de stage die we van Sensei Dirk Heene 27 november 2009 hadden gekregen. De vrijwel identieke kumite vormen waren een mooie herhaling en zo konden we ons meer concentreren op de correctie uitvoering van deze mooie technieken. Vincent en ik hadden het geluk om met Sensei Christian Romancer te mogen trainen. Hij is de assistent van Sensei Pascal. Hij gaf ons aanwijzingen waarmee we konden werken.
De rest van de stage was het item “Ji-in”. Zoals dat binnen de Kase-Ha hoort werden alle mogelijke vormen getraind, Omote, Ura, Go en Ura Go. Ook werd een vorm aangeleerd die gebaseerd was op een oyo-bunkai. Alle combinaties die in dit kata meerdere keren voorkomen werden terug gebracht tot één enkele combinatie.
Sensei Pascal merkte dat de groep met veel passie de stof in zich opnam. Hij waarschuwde ons wel ervoor te waken dat de technieken zuiver uitgevoerd worden. Het gevaar van te snel de technieken met kracht uitvoeren is dat deze slordig worden. Men ziet dat Sensei Pascal de technieken zeer snel en zeer krachtig uitvoert. Men wil dit dan ook nadoen en daarbij vergeet men dat hij al meer dan 40 jaar bezig is met karate en dat er veel trainingservaring inzit. Dat wordt nog wel eens over het hoofd gezien. Overigens bewijst dit ook dat mensen bij hem heel veel kunnen leren en dat is niet alleen karate maar hij kan ons ook heel veel levenslessen geven.
Telkens weer komen we geïnspireerd terug. Ook merk ik dat het gedachtegoed van Sensei Kase door Sensei Pascal op een opmerkelijk goede wijze wordt vertolkt, maar ook verder wordt ontwikkeld.
Uiteraard is een stageweekend in Luxemburg ook een uitje. De overnachting in ons kleine hotelletje, het diner bij de Mexicaan, de sneeuw, de stad Luxemburg, de “lange autorit” en de afsluiter in de (disco)kroeg dragen zeker hier aan bij. Ook is het steeds weer leuk om oude bekenden te ontmoeten die je vroeger op de stages ook zag trainen. Maar bovenal zijn de karateka van Karatedo De Meierij een grote oorzaak van gezelligheid. Ik hoop dat deze stages in Luxemburg ook tot in lengte van dagen doorgang mogen blijven vinden, want niet alleen het karate wordt getraind maar ook de lachspieren.
Oshu
André Brockbernd
[klik hier voor meer foto's...]
